We moeten véél meer lummelen en niksen

25 aug We moeten véél meer lummelen en niksen

In de NRC van 28 juli 2018 schrijft hoogleraar Alian Lightman een artikel met het advies:

Dat we véél meer moeten lummelen en niksen. Op elk kantoor moet een stilteruimte zijn voor contemplatie. We moeten vaker zinloze wandelingen maken en totaal offline gaan.

Terwijl ik dit lees herinner ik me de wandeling met Cooper, onze logeerhond. Vanmorgen maakte ik een wandeling met hem in onze wijk,. De hond aangelijnd met een “uitloopband”. Van een aardige buurman kregen we die band te leen en tijdens deze zinloze wandeling kreeg ik de volgende metafoor:  een vergelijking die goed opgaat voor het opvoeden van kinderen.

Ik loop over een straat, strak aangelijnd, want er kan een auto aankomen. Komend in een rustige straat, laat ik de lijn vieren. Komt er een andere hond aan? Dan staat de lijn kort om Cooper te beschermen. Ik praat wat met het andere baasje en de honden krijgen de gelegenheid elkaar te verkennen.  Is het veilig? Dan het lijntje weer wat losser. Worden ze onstuimig wild? Dan wort de lijn weer ingetrokken. We lopen op een bospaadje, niemand te verkennen. Cooper mag helemaal los, ontlijnd dus. Het schetst mijn verbazing dat hij mij steeds blijft volgen. Hij zoekt zijn eigen veiligheid. Hij loopt niet ver weg en houdt me constant in de gaten. Ik geef hem vertrouwen dat het kan. Hij voelt zich veilig bij mij. Weer aangelijnd bij een drukkere weg, heb ik weer de leiding. Ik geef hem de ruimte, die voor hem veilig is. Ik tast de ruimte steeds voor hem af. We lopen gezellig naast elkaar. Ik stop als hij wil snuffelen of zijn behoeft moet doen of als hij een leuk stokje gevonden heeft. Ik  kies voor de terugweg naar huis. We hebben samen genoten van deze wandeling. Tevreden komt hij bij me liggen en ik kan aan het werk.

Bij het opvoeden van kinderen moet je ook experimenteerruimte geven om zich goed te kunnen ontwikkelen. Daarbij moet het kind zich ook veilig voelen.  Ik vind dit een mooie metafoor om deze “uitloopband” te vergelijken met het opvoeden van kinderen.  Kinderen kunnen niet altijd alle ruimte krijgen om te doen wat ze leuk vinden. Soms om gevaren te ontwijken, soms ter bescherming van waardevolle spullen, daarbij moeten ze ook leren rekening te houden met anderen. Leeftijd speelt hierbij ook een belangrijke rol. Hoe ouder het kind, hoe meer de uitloopband gevierd kan worden. Je houdt de band echter nog wel steeds vast. Jij blijft kijken naar het kind. Welke vrijheid het kind aankan. Eenmaal zelfstandig en eigen verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun gedrag, kun je de uitloopband aan hen doorgeven zodra zij zelf ouders worden.

Veiligheid bieden door te begrenzen is denk ik heel waardevol.

Omdat ik altijd bezig ben met het ouderschap en hun opvoedtaken, kwam deze metafoor vanmorgen in mij op.

Tijdens een stiltewandeling.